tag:blogger.com,1999:blog-83622998906327572652011-07-08T04:45:11.087+03:00kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.comBlogger411100tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-22624692504228422842008-06-13T20:57:00.002+03:002008-06-13T21:00:40.727+03:00

Η φωτογραφία από την ΕισαγωγήΣάββατο 5 Οκτωβρίου 2002Ένας τελευταίος περίπατος και αναχώρηση για Αθήνα στις 12:30. Άφιξη στις 17:00. Με το που πήρα το σάκο από τον ιμάντα αποσκευών με πλησιάζουν δύο αστυνομικοί με πολιτικά. Έχεις να δηλώσεις τίποτα, με ρωτάνε, παρέλαβες κάποιο άγνωστο δώρο; Όχι απαντάω, όλα τα πράγματα είναι δικά μου.Πηγαίνουμε σε ένα δωμάτιο όπου βρίσκονται άλλα τρία άτομα και

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-88033332809117189482008-06-13T20:56:00.001+03:002008-06-13T20:56:31.471+03:00

Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2002Φτάνοντας στη Μαδρίτη έχω μαζί μου μόνο το μικρό σακίδιο ημέρας. Τον ορειβατικό σάκο τον έστειλα transit και θα τον παραλάβω κατευθείαν αύριο στην Αθήνα. Η ανεύρεση δωματίου αποδεικνύεται πολύ δύσκολη. Μετά από αμέτρητες απόπειρες όπου λαμβάνω την απάντηση “πλήρες”, βρίσκω ένα δωμάτιο στο κέντρο. Κάνω βόλτες με τα πόδια και με λεωφορεία μέχρι αργά το βράδυ. Απίθανη πόλη,

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-32642844115444767922008-06-13T20:53:00.000+03:002008-06-13T20:55:49.652+03:00

Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2002Στο μέσο της διαδρομής προς Λίμα από το λεωφορείο παρατηρώ έναν κόλπο με μεγάλα κύματα όπου πλήθος κόσμου κάνει surfing. Αρκετοί κάνουν surfing και στην παραλία δίπλα στο Μιραφλόρες (Miraflores), ίσως την καλύτερη περιοχή της Λίμα όπου κλείνω δωμάτιο σε ένα hostel. Μετακινούμαι με ταξί και επισκέπτομαι ένα μουσείο με κεραμικά και ένα μεγάλο ενδιαφέρον πάρκο με δέντρα, φυτά,

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-3058786441954111512008-06-13T20:45:00.006+03:002010-01-11T12:41:07.891+02:00

Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2002 Νωρίς το πρωί και παντού στο λιμάνι κορμοράνοι και πελεκάνοι. Πάνω στην προβλήτα, ανάμεσα στις βάρκες, στην παραλία. Η ημέρα είναι ηλιόλουστη, ζεστή, με άπνοια και πολύ ήρεμη θάλασσα. Με μικρό ταχύπλοο κατευθυνόμαστε νότια προς τη χερσόνησο Παράκας. Φτάνουμε στην ακτή όπου στην πλαγιά είναι σχεδιασμένο ένα τεράστιο κηροπήγιο. Στη ακροθαλασσιά πάνω στα βράχια κορμοράνοι

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-47473795634912939192008-06-09T22:55:00.006+03:002008-10-20T19:28:41.501+03:00

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2002Η λίμνη έχει διάμετρο περί τα 200 μέτρα. Γύρω της φοίνικες και λίγα ισόγεια και διώροφα σπίτια και ξενοδοχεία. Τρώμε πρωινό δίπλα στη λίμνη και στη συνέχεια μεταβαίνουμε στην Ίκα όπου επισκεπτόμαστε το μουσείο “Museo Regional de Ica” με εκθέματα από τους πολιτισμούς των Παράκας και των μετέπειτα Νάσκα. Μούμιες σε πολύ καλή κατάσταση και μεγαλοπρεπή υφάσματα με

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-82083014799446636442008-06-09T22:38:00.003+03:002009-11-02T20:41:18.004+02:00

Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2002 Από αριστερά GIo, Γιώργος, Κώστας μπροστά στο τετραθέσιο τσέσνα Στην έρημο της Νάσκα βρίσκεται ένα σύνολο ευθειών γραμμών, πολλές παράλληλες άλλες τεμνόμενες, οι οποίες σχηματίζουν μεγάλα γεωμετρικά σχήματα. Μέσα και γύρω από τις γραμμές υπάρχουν επίσης τραπεζοειδείς μακριές ζώνες, σπιράλ, εικόνες πουλιών, φυτών και μυθικών τεράτων. Όλα είναι χαραγμένα σε γιγάντια

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-39470855453987919762008-06-09T22:20:00.002+03:002008-06-09T22:37:56.691+03:00

Παρασκευή 27 ΣεπτεμβρίουΠλανητάριο - ΝάσκαΣτη Λίμα φτάνουμε στις 5:00. Το πρώτο λεωφορείο για Νάσκα αναχωρεί στις 7:30. Στο σταθμό γνωρίζουμε τον Τζίο (Gio) έναν απίθανο τύπο από την Καλιφόρνια ο οποίος πέρασε τρεις μήνες στα νησιά Γκαλαπάγκος μελετώντας γεράκια, σε σκηνή στην παραλία. Οι περιγραφές του για την καθημερινή ζωή στα νησιά είναι πολύ ζωντανές, έχοντας στο μυαλό μου και το ντοκιμαντέρ

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-61606034508717998192008-06-09T22:19:00.000+03:002008-06-09T22:20:03.699+03:00

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2002Όλη την ημέρα περιπλανιέμαι στα πολυάριθμα μαγαζάκια, υπαίθριους πάγκους, δρόμους, στοές, σκεπαστές αγορές. Υφαντά, κιλίμια, ζακέτες, σκούφοι, γάντια, πόντσο, με όμορφα περουβιανά σχέδια και έντονα χρώματα. Η εκδρομή πλησιάζει στο τέλος και δεν προβλέπεται άλλη πεζοπορία, οπότε δεν με απασχολεί το κουβάλημα των δώρων. Μόνος περιορισμός ο όγκος. Το απόγευμα, μετά τη

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-82029337911423570572008-05-27T20:01:00.007+03:002008-05-28T09:26:59.191+03:00

Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2002 φωτογραφία από “Poz-Jeff http://www.travelblog.org/South-America/Peru/blog-85878.html” φωτογραφία από “Jean –Marc 1976” http://www.flickr.com/photos/73114145@N00/1386382881/Σε όλο το μεγάλο πλατό υπάρχει ένα σπιτάκι όπου μένει ο φύλακας της όλης περιοχής που θεωρείται φυσικός δρυμός. O υποτιθέμενος δρυμός είναι γεμάτος αγελάδες. Σε όλη την πορεία δεν συναντήσαμε

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-36029629050287575062008-05-27T19:56:00.003+03:002008-05-27T20:00:40.543+03:00

Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2002Ο δρόμος φιδογυρίζει στην απότομη πλαγιά μετά τον αυχένα στα +4.767Ο Γιώργος με τον οδηγό μας τον Ουμπέρτο. Πίσω οι λίμνες ΓιανκανούκοΚοιμόμαστε νωρίς γύρω στις 22:30 οπότε ξυπνάμε και νωρίς γύρω στις 07:00. Πριν βγει ο ήλιος δεν είναι να ξεμυτίσεις από τον υπνόσακο από το κρύο. Βγαίνω από τη σκηνή στις 07:30. Η μισή κοιλάδα όπου έχει ακόμη σκιά είναι κάτασπρή παγωμένη.

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-19595186939273897692008-05-27T19:50:00.003+03:002008-05-27T19:54:34.500+03:00

Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2002Φανταστική ηλιόλουστη ημέρα. Ξεκινάμε στις 9:30 για το πέρασμα στα 4.750 m. Η ανάβαση είναι πολύ απότομη με συνεχείς ελιγμούς στο καλοδιατηρημένο μονοπάτι. Ολόγυρα χιονισμένες κορυφές και παγετώνες. Το χιόνι και ο πάγος είναι κομμένο σε οριζόντιες ζώνες στις πλαγιές κυλώντας αργά προς τα κάτω. Όλο το βράδυ ακούγαμε ήχους σαν μπουμπουνητά από μικρές χιονοστιβάδες. Φτάνουμε

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-72085043236060063732008-05-27T19:46:00.002+03:002008-05-27T19:50:10.046+03:00

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2002 Λίμνη Jatuncocha O Κιθ και η Ταμάιμι στην παράκαμψη προς το Αλπαμάγιο “μαγικό” δέντρο Ξεκινάμε αργά γύρω στις δέκα. Διασχίζουμε μία μεγάλη επίπεδη έκταση με δύο λίμνες. Συναντάμε κοπάδια με χήνες με τις περίεργες φωνές τους. Σταματάμε για κολατσιό στις 12:30 στη διακλάδωση της παράκαμψης προς το Αλπαμάγιο την οποία ακολουθούμε. Η ανάβαση γίνεται απότομη με

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-17668889828591320872008-05-27T19:44:00.001+03:002008-06-09T23:13:21.706+03:00

23.1. Γιουνγκάη (Yungay), Σάντα Κρούζ (Santa Cruz)Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2002Στη διαδρομή με το λεωφορειάκι για Σάντα Κρούζ σταματάμε στη θέση της παλιάς πόλης του Γιουγκάη. Το 1970 η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς μετά από σεισμό. Λόγω του σεισμού προκλήθηκε κατολίσθηση κοντινού παγετώνα μέσα στη λίμνη στη βάση του. Η λίμνη υπερχείλισε δημιουργώντας ένα ρεύμα λάσπης, πάγου, βράχων, το οποίο με

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-76529293002635707152008-05-27T19:33:00.005+03:002008-05-27T19:43:36.728+03:00

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2002Λόφοι πάνω από το Chavin de Huantar http://www.astronomy.ohio-state.edu/~frogel/Peru98/Peru98_Chavin/0Peru98_Chavin_home.htmlΑναχωρώ στις οκτώ για ημερήσια εκδρομή στον αρχαιολογικό χώρο Τσαβίν ντε Χουαντάρ, ο οποίος απέχει τέσσερις ώρες με το λεωφορείο. Ο Γιώργος δεν ακολούθησε μια και έχει βαρεθεί τις συνεχείς οδικές διαδρομές και επέλεξε για σήμερα πεζοπορία σε

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-72891591994745142202008-05-25T12:06:00.005+03:002008-05-25T12:18:55.377+03:00

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2002Δέντρα Puyas RaimontiΑφήνουμε το καλό ξενοδοχείο και μετακομίζουμε στα πολύ φθηνά ενοικιαζόμενα δωμάτια όπου μένουν ο Τόμεκ η Μαρία και η Ρόζα. Αναχωρούμε στις 9:30 για τον παγετώνα σε υψόμετρο +5.000 m. Στο δρόμο σταματάμε δίπλα σε μεγάλα, πάνω από δέκα μέτρα, πλήρως ανεπτυγμένα ανθισμένα δέντρα Puyas Raimonti. Στον παγετώνα φτάνουμε στις 13:00 και έχουμε μέχρι τις 15:

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-11142216532576161842008-05-24T17:49:00.005+03:002008-05-29T13:16:49.663+03:00

Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2002Huaraz, φωτογραφία από "javi270270" http://www.flickr.com/photos/javi270270/2214046114/Μετά από τη χθεσινή μαραθώνια διαδρομή χρειαζόμαστε μία ημέρα ξεκούρασης. Δίνουμε ρούχα για πλύσιμο, ενώ κλασικά πλένω αυτά που δεν θέλω να μπουν σε στεγνωτήριο. H πόλη δεν είναι όμορφη, με έντονη ηχορύπανση από τις κόρνες των αυτοκινήτων και από τα αναρτημένα έξω από τα καταστήματα

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-78884850919141016292008-05-24T10:52:00.000+03:002008-05-24T10:53:42.266+03:00

Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2002Ήδη είμαστε έξι ημέρες στο δρόμο και ακόμη μακριά από το Χουαράζ. Αναχωρούμε στις 7:00 για Χουάνουκο. Αρχικά παίρνουμε λεωφορείο για το Σέρο Ντε Πάσκο, πόλη χτισμένη σε υψόμετρο +4.330 m γύρω από έναν τεράστιο, τόσο σε διάμετρο όσο και σε βάθος, κρατήρα ενός ορυχείου. Χαλκός, ψευδάργυρος, μόλυβδος, χρυσός και ασήμι εξορύσσονται εδώ. Ο δρόμος βρίσκεται στο χείλος του

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-77284626644941411412008-05-24T10:50:00.002+03:002008-05-24T10:54:47.700+03:00

Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2002Από Τάρμα αναχωρούν δύο λεωφορεία για Χουνίν στις 05:30 και 14:00. Σήμερα είναι η ημέρα συνάντησης με τον Γιώργο. Για να προλάβουμε να δούμε τη λίμνη αναχωρώ με το πρώτο. Η πόλη Χουνίν και η ομώνυμη διπλανή λίμνη βρίσκονται σε ένα απέραντο υψίπεδο σε υψόμετρο +4.250 m. Ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση με μεγάλες ευθείες στην σχεδόν επίπεδη

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-38145048704555360592008-02-05T18:41:00.000+02:002008-02-05T18:48:04.759+02:00

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2002Παίρνω πρωινό στο La Mechor όπου πίνω και ένα φρεσκοστημένο χυμό από διάφορα φρούτα της ζούγκλας. Στο τουριστικό γραφείο ο ιδιοκτήτης με ενημερώνει διστακτικά ότι δεν εμφανίστηκε άλλος τουρίστας, αλλά μόλις πληρώνω την εκδρομή αναθαρρεύει και στέλνει τον Μάρκο να βρει αυτοκίνητο. Στο δρόμο διεξάγεται μία σχολική παρέλαση με βαριεστημένες φάτσες, μάλλον γιατί γίνεται

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-85621342009083209832008-02-05T18:37:00.000+02:002008-02-05T18:44:35.949+02:00

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2002Ξυπνάω στις εφτά, τρώω γενναίο πρωινό στον μπουφέ του ξενοδοχείου και εξαργυρώνω travelers checks στη ρεσεψιόν, μια και δεν θα συναντήσουμε άλλη μεγάλη πόλη από εδώ μέχρι το Χουαράζ. Με ένα ταξί πηγαίνω στο πάρκο “Parque de Identidad Wanka”. Διαφημίζεται ως μοντέρνο αξιοθέατο με σουρεαλιστικές ψηφιδωτές κατασκευές από πέτρες και βότσαλα, μα δεν μου αρέσει και φεύγω μετά

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-24849792167140117002008-02-05T18:36:00.000+02:002008-02-05T18:44:52.035+02:00

Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2002Παρά την απροθυμία του Γιώργου λόγω κούρασης και συναχιού, ξυπνάμε στις 06:40 και στις 07:00 αναχωρούμε για το Χουανκάγιο. Οδεύουμε δίπλα σε ένα ποτάμι μέσα σε ένα φαράγγι με πολύ ξερό τοπίο. Ψηλοί γιγάντιοι κάκτοι και κομμάτια εδάφους που υψώνονται κατακόρυφα σαν πύργοι δημιουργούν ένα επιβλητικό τοπίο που μοιάζει να ξεπήδησε από σκηνικό αμερικάνικου Γουέστερν. Μόνο

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-56553391481630956292008-02-05T18:29:00.000+02:002008-02-05T18:43:55.352+02:00

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2002Ξυπνάμε αργά και αφήνουμε το δωμάτιο στις 12:00. Δεν γνωρίζουμε πότε θα ξαναβρούμε τράπεζα οπότε εξαργυρώνουμε travelers checks. Τρώμε γερό μεσημεριανό και εφοδιαζόμαστε με αρκετά μπισκότα και σοκολάτες για το δρόμο. Περιμένοντας να περάσει η ώρα, χαλαρώνουμε πίνοντας τσάι στον όροφο ενός café πάνω στην κεντρική πλατεία του Κούσκο με ωραία θέα, όπου παίζουμε και μία

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-80184127823348712282008-02-05T18:26:00.001+02:002008-02-05T18:28:30.391+02:00

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2002στο Κούσκο, από αριστερά Κώστας, ΓιώργοςΚούσκο, κεντρική πλατεία – ΓιώργοςΠαίρνουμε το λεωφορείο της γραμμής για Κούσκο και όποτε δεν κοιμάμαι μελετάω δύο τουριστικούς οδηγούς που έχουν μαζί τους ο Τομας και η Κλαούντια από τη Γερμανία που ταξιδεύουν μαζί μας. Διαπιστώνω ότι στην πόλη Τάρμα, στην ταράτσα ενός hostel υπάρχει ιδιωτικό αστεροσκοπείο με βραδιές κοινού κάθε

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-29201131914531714132008-02-05T18:21:00.001+02:002009-12-19T13:24:03.158+02:00

Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2002 Νησί Τακίλε – Αναχώρηση με το καραβάκι για Πούνο Νησί Τακίλε – Ξεναγός, Τόμας, Κλαούντια, Γιώργος Ξεκινάμε το πρωί για το διπλανό νησί Τακίλε όπου φτάνουμε μετά από μία ώρα. Στην αποβάθρα καταβάλουμε μικρό τίμημα ως εισιτήριο για την αποβίβαση στο νησί. Ανεβαίνουμε στην κεντρική πλατεία. Στον ουρανό υπάρχουν πολύ αραιά και λεπτά σύννεφα και για λίγο σχηματίζεται

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-91847125370411935412008-02-05T14:35:00.000+02:002008-02-05T14:43:35.147+02:00

Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2002Καλαμένια βάρκαΝησί Ούρος (Uros)Δύο από τα νησιά της λίμνης βρίσκονται κοντά στο Πούνο. To κοντινότερο Τακίλε είναι πιό τουριστικό. Επιλέγουμε να διανυκτερεύσουμε μία βραδιά στο Αμαντανί όπου οι κάτοικοι έχουν διαμορφώσει δωμάτια στα σπίτια τους τα οποία μισθώνουν. Καλλιεργούν μόνο πατάτες και για να έχουμε ποικιλία στα γεύματα παίρνουμε ως δώρο προς την οικογένεια που

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-61884433597739894112008-02-05T14:27:00.002+02:002010-01-11T13:05:22.534+02:00

Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2002 το πλοίο Γιαβαρί, The Yavari Project εδώ & εδώ (φωτογραφία από James Anne, http://www.travelblog.org/Photos/495254.html) Μετά το ξενύχτι στη μεγαλύτερη διάρκεια της οκτάωρης διαδρομής κοιμόμαστε. Επιλέξαμε τουριστικό λεωφορείο που σταματάει σε αξιοθέατα με τον εισπράκτορα να εκτελεί χρέη ξεναγού. Στη μέση της διαδρομής επισκεπτόμαστε ένα σημαντικό αρχαιολογικό χώρο,

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-64755551032962941272008-02-05T14:10:00.000+02:002008-02-05T14:34:15.284+02:00

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2002Ημέρα γενικής καθαριότητας. Πλένω τρία κοντομάνικα μπλουζάκια, το μαντήλι και το καπέλο ώστε να μην μπουν σε στεγνωτήριο και δίνω τα υπόλοιπα ρούχα για πλύσιμο. Αγοράζουμε τα αυριανά εισιτήρια λεωφορείου για το Πούνο και μετά τρώμε με τον Γιώργο σε μία όμορφη πλατεία, ψηλά, με θέα την πόλη, έξω απολαμβάνοντας την λιακάδα.Πίνακας στο Monasterio Hotel(φωτογραφία από

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-85823432378496847412007-10-25T20:23:00.000+03:002007-10-25T20:40:28.073+03:00

Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2002Ξεκινάμε με το πρώτο λεωφορείο των 6:20 και στις 6:45 είμαστε επάνω. Το πρώτο τραίνο φτάνει καθημερινά στις 9:00 οπότε έχουμε αρκετό χρόνο με ησυχία χωρίς κόσμο. To Μάτσου Πίτσου παρέμεινε άγνωστο μέχρι το 1913 και έτσι δεν καταστράφηκε από τους Ισπανούς. Τα περισσότερα κτίρια όμως είναι ανακατασκευασμένα.Μάτσου Πίτσου (παλιά κορυφή) – δεξιά πάνω το Χουάνα Πίτσου (Huana

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-5797211385506083882007-10-25T20:17:00.001+03:002007-10-25T20:22:55.476+03:00

Τετάρτη 4 ΣεπτεμβρίουΑναχωρώντας με το τραίνο από το Κούσκο έχεις τρεις επιλογές για την πρόσβαση στο Μάτσου Πίτσου. Από το km 88 απαιτείται πορεία τεσσάρων ημερών, από το km 104 πορεία μίας ημέρας, ενώ από την πόλη Άκουας Καλιέντες (Aquas Calientes) δίπλα στο ποτάμι το Μάτσου Πίτσου απέχει ένα τέταρτο οδικώς με μικρό λεωφορείο. Η λύση του km 88 αποτελεί το κλασικό και ευρέως διαδεδομένο “

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-43486667901273441312007-10-25T20:04:00.000+03:002007-10-25T20:16:33.758+03:00

Τρίτη 3 ΣεπτεμβρίουΥπέροχη μέρα, παντού γύρω, πάνω στις σκηνές χιόνι. Ο ήλιος που ανατέλλει χρωματίζει πορτοκαλί τα σύννεφα και τα χιονισμένα βουνά. Όταν αγόρασα τον υπνόσακο στο Alpamayo επέμεναν να μην πάρω πιο ελαφρύ για εκδρομή στις Άνδεις και είχαν απόλυτο δίκιο. Πάνω αναγράφει -18˚C, ότι έπρεπε για τη νύχτα. Μα μόνο εγώ κοιμήθηκα καλά. Οι υπόλοιποι έχοντας πιο ελαφρούς υπνόσακους, παρότι

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-25923207953681878662007-10-25T19:57:00.001+03:002007-10-25T20:03:32.155+03:00

Δευτέρα 2 ΣεπτεμβρίουΞυπνάμε πριν τις εφτά αλλά βρέχει καταρρακτωδώς και αναβάλουμε την αναχώρηση. Γύρω στις οκτώ ως δια μαγείας η βροχή σταματάει, ο καιρός ανοίγει, αναθαρρεύουμε και ξεκινάμε. Κερδίζουμε συνεχώς ύψος. Ρίχνω μια τελευταία ματιά στην κορυφή που ανέβηκα προχθές πριν αφήσουμε την κοιλάδα.Περπατάμε μέσα στα σύννεφα, ανεβοκατεβαίνουμε πλαγιές, περνάμε δίπλα από λίμνες, συναντάμε

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-88011038026635688602007-10-25T19:52:00.001+03:002007-10-25T19:57:16.206+03:00

Κυριακή 1 ΣεπτεμβρίουΗ βροχή έχει σταματήσει αλλά έχει αρκετό κρύο. Μετά το πρωινό ξεκινάμε μαζί με δεκαπέντε ντόπιους για την αναδάσωση. Περνάμε ανάμεσα από πολλά λάμα και αλπάκα που δεν ενοχλούνται από την παρουσία μας. Προσπαθούμε να ξεχωρίσουμε τη διαφορά. Τα λάμα είναι λίγο ψηλότερα με μακρύτερο λαιμό. Τα αλπάκα, έχοντας εντυπωσιακό φουντωτό και παχύ τρίχωμα ειδικά στο λαιμό, μοιάζουν να

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-78409156957120834472007-10-23T19:58:00.000+03:002007-10-25T19:30:17.213+03:00

Σάββατο 31 ΑυγούστουΞυπνάω πριν τις 7:00, πιο νωρίς από τους υπόλοιπους, και βγαίνω από τη σκηνή. Έχει ξημερώσει και ήδη κάτω στα λουτρά υπάρχει κόσμος. Σε ένα θάμνο μπροστά μου ένα κολιμπρί πετάει “ακίνητο” στον αέρα. Σκέφτομαι ότι παρόλο το υψόμετρο βρίσκομαι σε τροπικό μέρος.Ο Οκτάβιο με τον Φελισιάνο παρασκευάζουν τσάι. Με την τσαγιέρα και κούπες πηγαίνουν στην είσοδο των σκηνών. Ωραίος

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-915947529635733742007-10-23T19:43:00.000+03:002007-10-23T19:57:31.635+03:00

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2002Μετά το καθιερωμένο πρωινό φορτώνουμε τα σακίδια-λουκάνικα που μας δώσανε στη σχάρα του μίνι λεωφορείου WV. Περνάμε το Πίσακ κινούμενοι παράλληλα στο ποτάμι Ουρουμπάμπα (Urubamba). Στην πόλη Κάλκα (Calca) στρίβουμε δεξιά αφήνοντας το ποτάμι και ανηφορίζουμε τους στενούς απότομους χωματόδρομους κατευθυνόμενοι σε έναν αυχένα στα 4.300 m. Στις συνεχείς, απότομες στροφές

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-29289697486797456712007-10-23T19:11:00.001+03:002007-10-23T19:42:28.401+03:00

Πέμπτη 29 Αυγούστου 2002Απέναντι από το ξενοδοχείο βρίσκεται ένα μαγαζάκι που προσφέρει απίθανο πρωινό. Κρέπες με φρούτα, σοκολάτα ή μέλι, γιαούρτι με φρούτα και μέλι, ομελέτες, λουκάνικα, κέικ, φυσικούς χυμούς. Δεν υπήρξε ημέρα στο Κούσκο που να μην ξεκίνησε από εδώ. Επιβιβαζόμαστε στο μεγάλο, όχι σε μήκος αλλά σε όγκο, λεωφορείο. Το όνομά του είναι Turtle (χελώνα), διότι σε σαφάρι στην Αφρική

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-37712302117163778002007-10-23T18:51:00.000+03:002007-10-23T19:40:10.762+03:00

Τετάρτη 28 Αυγούστου 2002Κούσκο, άποψη από Σαξάγιουαμάν Ξυπνάω ορεξάτος και μπαίνω για ντους. Το νερό είναι χλιαρό προς κρύο. Ξύρισμα ούτε καν με χλιαρό, μα με παγωμένο νερό. Πλένοντας τα δόντια μετά το πλούσιο πρωινό διαπιστώνω ότι στο νιπτήρα η σύνδεση ζεστού - κρύου έχει γίνει ανάποδα, λεπτομέρειες. Κατά την αναμονή στο αεροδρόμιο δοκιμάζω ένα γλυκό κάτι σαν τη δική μας τουλούμπα. Άφιξη στο

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-34142095564261224042007-10-23T18:43:00.000+03:002007-10-23T19:29:49.323+03:00

Τρίτη 27 Αυγούστου 2002Συναντάω τον Φρανσίσκο 8:30 το πρωί στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού, από όπου προμηθεύομαι χάρτη με μονοπάτια και διαδρομές της περιοχής του Χουαράζ (Huaraz).Στη συνέχεια με ξεναγεί με το αυτοκίνητό του στη Λίμα. Με προτρέπει και έχουμε κλειδωμένες τις πόρτες ακόμη και εν κινήσει. Απλό αυτοκίνητο με πολύ καλό όμως στερεοφωνικό σύστημα. Όταν παρκάρει προσαρμόζει στην πρόσοψη

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-59027729712329310912007-10-20T14:54:00.000+03:002007-10-23T19:29:19.511+03:00

Δευτέρα 26 Αυγούστου 2002Αναχωρώ αεροπορικός στις 12:40 για Λίμα. Είχα κάνει το check in από την Αθήνα όπου και έδωσα την αποσκευή μου ζητώντας θέση στο διάδρομο, θεωρώντας ότι θα είμαι πιο άνετα κατά την εντεκάωρη πτήση. Ευτυχώς η θέση μου είναι σε παράθυρο στα δεξιά. Πάνω από τον Ατλαντικό τα σύννεφα είναι αραιά και επίπεδα, μα σε ορισμένα μέρη πυκνά σχηματίζουν τεράστιες κυκλικές δίνες.

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-6041084412102367252007-10-20T14:31:00.001+03:002009-02-22T10:13:32.561+02:00

Παρασκευή 23 ΑυγούστουΑύριο είμαι κουμπάρος στο γάμο των Δήμου και Γιώτας στη Λευκωσία. Αναχωρώ από Αθήνα με το σακίδιο στην πλάτη και κουστούμι ανά χείρας. Στην πτήση έχω παράθυρο στα αριστερά, βλέπω αρκετά νησιά του αιγαίου, το Καστελόριζο και σε λίγο πετάμε πάνω από την Κύπρο. Η άφιξη στη Λάρνακα εντυπωσιακή με έναν ελιγμό αριστερής στροφής 180°, κατά τη διάρκεια του οποίου κοιτάζω από χαμηλό

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-85136401480481665722007-10-20T13:46:00.000+03:002007-10-25T19:46:33.521+03:00

Αποφασίζω να πραγματοποιήσω το ταξίδι, δηλώνω συμμετοχή στην αρχική δύο εβδομάδων εκδρομή που έχει κλίσει ο Γιώργος και ενημερώνομαι από βιβλία, internet και φίλους για τη γεωμορφολογία των Άνδεων, τους πολιτισμούς που άνθησαν στην περιοχή, τα καιρικά φαινόμενα, τον νυχτερινό ουρανό του νοτίου ημισφαιρίου, την πολιτική κατάσταση και τα προβλήματα της Λατινικής Αμερικής. Παράλληλα ξεκινώ μαθήματα

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8362299890632757265.post-14759707994114790492007-10-19T21:21:00.008+03:002010-01-09T11:33:31.814+02:00

Ταξίδι στο Περού διάρκειας έξι εβδομάδων, από 26 Αυγούστου έως 3 Οκτωβρίου του 2002, σε μία χώρα όπου οι άνθρωποι είναι ευγενικοί, ζεστοί και φιλόξενοι. Πιο σημαντικό από το ίδιο το ταξίδι η απόφαση πραγματοποίησής του. "Θα μείνω πάντα ιδανικός και ανάξιος εραστής των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων και θα πεθάνω μια βραδιά, σαν όλες τις βραδιές χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των

kossakhttp://www.blogger.com/profile/16615661756052202523noreply@blogger.com0